Tag archieven: camper

Breitachklamm

Breitachklamm

Breitachklamm
Oberstdorf, Deutschland
Deutsche Alpenstraße

  1. Juni 2020

Wir sind durch die Breitachklamm gewandert. Die Breitachklamm soll die längste Schlucht Deutschlands sein. Der Breitachklamm war auch eine Einbahnstraße durch Corona. Aber hier war es viel geschäftiger als in der Partnachklamm. Die Wege waren etwas breiter und die Leute holten auf oder hatten keine Geduld zu warten, wenn jemand ein Foto machte oder filmte. Vielleicht lag es daran, dass du im Breitachklamm ziemlich nass geworden bist. Es regnete nicht nur immer noch, es tropfte auch von den Felsen und einige Wasserfälle stürzten über den Weg. Der Breitachklamm war so schön. Der Rückweg war weniger schön, aber zum Glück war es eine Weile trocken.

Musik:
Nein

Abonnieren Sie meinen Kanal, um mehr von anderen Reisen in Europa oder anderen Orten auf dieser Erde zu sehen:
https://www.youtube.com/user/EKAPICTURES

Benötigen Sie ein Visum?
https://www.ivisa.com/india-visa-application?nationality=US&utm_source=ekpictures

Deutsche Alpenstraße | Breitachklamm | Oberstdorf | Partnachklamm | Corona | Schlucht | Wandern

#DeutscheAlpenstraße | #Breitachklamm | #Oberstdorf | #Partnachklamm | #Corona | #Schlucht | #wandern

Klein Canada

Visum nodig?
Klein Canada

Klein Canada
Duitse Alpenroute

Het was een prachtige wandeling langs de Lödensee, de Mittersee en de Weitsee. We snappen wel waarom ze het hier Klein Kanada noemen. Het was goed dat we weer vroeg waren. Eenmaal bij de Weitsee (het 3e meer) aangekomen werd het al drukker, niet met wandelaars, maar met badgasten. Het was dan ook prachtig weer. Op 3 plaatsen mag je zwemmen in de Weitsee. Verder is het natuurgebied. Op zich een mooie combinatie, maar de badgasten liggend langs het meer doen wel boete aan het natuurschoon.

Muziek:
Nebular Focus – Dan Henig

Duitse Alpenroute | Klein Canada | Lödensee | Mittersee | Weitsee

#DuitseAlpenroute | #KleinCanada | #Lödensee | #Mittersee | #Weitsee

Deutsche Alpenstraße

Deutsche Alpenstrasse

Deutsche Alpenstraße
Berchtesgaden – Lindau

Via Wierschem, waar we het Traumpfad Eltzer Burgpanorama liepen, reden we naar Berchtesgaden.
In Berchtesgaden begonnen we met de Almbachklamm, waar we op de parkeerplaats hebben overnacht. Na de wandeling door de Almbachklamm overnachtten we op de camperplaats in Oberau. De camperplaats in Oberau was een mooi plekje, een beetje bergop wat een mooi uitzicht over het dal opleverde. In de middag was er nog tijd voor een kleine MTB tocht over de Rossfeld Panoramastrasse.
De volgende ochtend stonden we vroeg op. We wilden de eerste boot van 8.00 uur over de Könisgssee naar Duitslands grootste waterval, de Röthbach waterval.
Terug bij de camper aangekomen begonnen we aan de eerste etappe van de Deutsche Alpenstrasse. We reden noordwaarts terug. Net voor Inzell bogen we af richting Reit. In Ruhpolding zei het toeristinfo dat het hier Klein Canada genoemd wordt wegens het 3 meren gebied. Ze waarschuwde wel dat daar verder niets is, alleen natuur. Dat leek ons wel wat. Een mooi plekje om te overnachten.
In Klein Canada maakte we een prachtige wandeling langs de Lödensee, de Mittersee en de Weitsee.
We vervolgde de Deutsche Alpenstrasse met de camper. We reden eigenlijk wat verder de Alpen uit. We reden zelfs even vlak langs de A8 Rosenheim – Salzburg ten zuiden van de Chiemsee. Het is dan mooi om weer richting Alpen te rijden met de Wilder Kaiser in het zicht. We overnachtten bij een camperplaats bij een boer net in Niederaudorf.
We reden ook het kleine weggetje langs onze camperplaats omhoog. De Deutsche Alpenstrasse ging die kant op. We zouden eerst langs de Wasserfall Tatzelwurm komen. Daar bleef het bij. We hebben hem niet gezien en hadden ook geen zin om hem te gaan zoeken. Het plan was om de Wendelstein Seilbahn te nemen en daar boven te gaan wandelen. Het weer was al niet best en toen we onze bergschoenen aantrokken begon het te regenen. Toch maar niet dus.
We reden verder over de Deutsche Alpenstrasse en bereikten zo de Sylvenstein stuwdam en het Sylvenstein-Stausee. De weg naar Bad Tölz kenden we wel, dus besloten we de tolweg langs de Isar naar Walchensee te nemen. Dit bleek een prachtige afkorting te zijn. Met uitzicht op het Karwendel gebergte stroomde de Isar in een vlakte van stenen. Hier kon je je ook wel in Canada voorstellen.
We arriveerde op een hele grote camperplaats bij de Walchsee. Na een MTB tocht hebben we hier heerlijk geslapen.
Na het fietsen rond de Walchensee vervolgde we de Deutsche Alpenstrasse. We genoten van het uitzicht op zowel het Karwendel gebergte als de Ammergäuer Alpen.
De Deutsche Alpenstrasse bracht ons verder naar Garmisch-Partenkirchen. De Partnachklamm was dit jaar wel open. En dat gold ook voor de Kaiserschmarnnalm met de Kaiserschmarnnhut. De gecarimaliseerde Kaiserschmarnn waren weer heerlijk. De Deutsche Alpenstrasse bracht ons verder naar Ettal. We bezochten het enorme klooster, het Benediktinerabtei Ettal, en reden door naar een camperplaats op de camping in Oberammergau.
In Oberammergau maakten we een wandeling naar de top van de Laber (1684 m). Daarna
volgden we de Deutsche Alpenstrasse verder tot Füssen. We kwamen langs het kasteel Neuschwangau. Het sprookjeasachtige Neuschwangau hebben we in 2006 al eens bezocht. We overnachtten op een parkeerplaats aan de Hopfensee.
We fietsten om de Hopfensee naar Füssen en vervolgens om de Forggensee. Vanaf de Hopfensee reden we met de camper bus richting Pfronten. Bij Pfronten bezochten we de Burgruine Falkenstein, Duitslands hoogst gelegen ruïne. Via 106 bochten tellende Oberjoch Pass bereikten we Bad Hindelang en vonden we een camperplek in Sonthofen.
Vanuit Sonthofen reden we naar Oberstdorf. We wandelde door de Breitachklamm. Daarna reden we door naar het Kleinwalsertal. In Riezlern vonden we camping Haller om te overnachten.
De eerste dag in Riezlern namen we de Kanzelwandbahn om een mooie bergwandeling te maken. De volgende dag fietsten we op de MTB rond het dal.
Na de MTB-tocht verlieten we het Kleinwalsertal. Bij Sonthofen vervolgden we de Deutsche Alpenstrasse. We vonden een camperplaats aan de Kleine Alpsee bij Immenstadt im Allgäu.
Het laatste stuk van de Deutsche Alpenstrasse bood een mooi uitzicht op de Alpen. We reden we naar Lindau. De Scheidegg Wasserfall was helaas gesloten wegens onderhoudswerkzaamheden. In Lindau bezochten we de Altstadt. Daarmee sloten we onze reis over de Deutsche Alpenstrasse af.
We reden terug via de Eifel en liepen daar het Traumpfad Waldsee en bezochten Bad Munstereifel.

Visum nodig?

Almbachklamm (Berchtesgaden)– Oberau
Oberau – Ruhpolding (P bij 1e meer: Lödensee)
Ruhpolding (Lödensee) – Niederaudorf
Niederaudorf – Walchensee
Walchensee – Oberammergau
Oberammergau – Hopfensee
Hopfensee – Sonthofen
Sonthofen – Riezlern (Kleinwalsertal, Oostenrijk
Riezlern (Kleinwalsertal, Oostenrijk) – Immenstadt im Allgäu
Immenstadt im Allgäu – Lindau

Zuiderzeemuseum

Zuiderzeemuseum
Visum nodig?

Zuiderzeemuseum
Enkhuizen, Nederland
17 oktober 2020

Een dag in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.
Het Zuiderzeemuseum is een cultuurhistorisch museum in de Nederlandse stad Enkhuizen in de provincie Noord-Holland, waar de cultuur en de maritieme geschiedenis van de voormalige Zuiderzee (nu het IJsselmeer, Markermeer en de Waddenzee) in beeld worden gebracht. Het museum bestaat sinds 1948. Het is in 1983 uitgebreid met een groot buitenmuseum waar gebouwen en buurten van rond de Zuiderzee zijn herbouwd en ambachten worden gedemonstreerd.

Muziek:
Modern Situations – Unicorn Heads

Leuke video? Abonneer je op mijn kanaal:
https://www.youtube.com/user/EKAPICTURES

ek@pictures | Reizen | Holland | Nederland | Zuiderzeemuseum | Enkhuizen | Noord-Holland | Zuiderzee | IJsselmeer | Markermeer | Waddenzee | buitenmuseum | ambachten

ek@pictures | #Reizen | #Holland | #Nederland | #Zuiderzeemuseum | #Enkhuizen | #Noord-Holland | #Zuiderzee | #IJsselmeer | #Markermeer | #Waddenzee | #buitenmuseum | #ambachten

Met de camper door Duitsland

Road trip through Germany with the camper

From the Eifel via the Saar-Hünsruck, the Black Forest and Lake Constance to the Alps. From the Alps via Rothenburg ob der Tauber back to the Eifel.

Visum nodig?

We first drove to Bad Münstereifel where I rode MTB routes for 3 days. Then we drove to Saar-Hünsruck to walk the longest suspension bridge. Then we drove to the Black Forest where we cycled the 3 lakes route from Schluchtsee. We hiked the Rötenbachschlucht and the Wutachschlucht and drove on to Lake Constance. There it was time for another bike ride. On the Deutsche Alpenstrasse we reached Tannheim just across the border in Austria. The suspension bridge was also on the program in Reutte. Both suspension bridges claimed to be the longest. We have not measured them. In Tannheim a beautiful mountain hike was on the program, also a 3 lakes tour. The last day in Tannheim was again for the MTB to ride the valley round.
We drove back into Germany to Garmisch-Partenkirchen. In addition to the ski jump, we also wanted to visit the Partnachklamm. Unfortunately, it was closed in the even so dry year due to high water. On the Kaiserschmarnnalm we could also eat very tasty Kaiserschmarrn. That and the views on the route were well worth the trip to Garmisch-Partenkirchen. Back to the north we stopped in Rothenburg ob der Tauber, a town with authentic city walls, very atmospheric.
Our route ended at the beautiful Höhlen und Schluchtsteig Kell in Kell in the Eifel.

Hokkaido Roadtrip

Hokkaido Roadtrip

We hebben een camper gehuurd voor de eerste week van onze Japan-tour. Na de landing op Chitose Airport, ten zuidoosten van Sapporo, haalden we de camper op. Er waren twee kleine campers, de huizen voor de komende week voor ons zeven.
We waren van plan om op Hokkaido een rondje met de klok mee te maken om te zien:
Furano,
Daisetsuzan National Park met de berg Kurodake en de Sounkyo-kloof,
Akan National Park met Lake Kusharo, Lake Mashu, Mount Lo en Mount Mashudake,
Shiretoko National Park met het vijfmerenpad bij het Shiretoko Goko Field House,
Rausu Pass met het Rausu-meer en de berg Rausu,
en Kushiro-shitsugen National Park met de wetlands en de Red-crowned Crane.
Pas als we nog tijd over hadden, zouden we het Shikotsu-Toya National Park met Lake Shikotsu en Mount Turamae bezoeken.
Nadat we de camper hadden opgehaald, reden we een beetje om het Sapporo – Chitose-gebied te verlaten om te slapen in de rust van Hokkaido. We spraken heel snel af om Furano over te slaan. Furano staat bekend om zijn bloemen. Oktober is echter niet het juiste moment om bloemen in bloei te zien. Eerder dit jaar hadden we al bloemen zien bloeien in de Keukenhof in Nederland (https://youtu.be/qAPlXb2RiIA). We waren in oktober om te genieten van de herfstkleuren.
Dus de tweede dag gingen we naar Sounkyo in het Daisetsuzan National Park. We namen de gondel en maakten een wandeling naar de berg Kurodake. Helaas is een van de campers niet meer gestart. De volgende dag wandelden we door de Sounkyo-kloof en gebruikte we de middag om de camper te ruilen voor een andere.
Vanuit Sounkyo reden we in de regen het Daisetsuzan National Park uit naar het Akan National Park. Er was een heel mooi uitzichtpunt om Lake Kusharo te zien. Door de regen en wolken konden we alleen genieten van de foto’s in het bezoekerscentrum. Bij Lake Kusharo bezochten we Mount Lo en het Sumo Museum van de beroemde Yokozuna Taiho. We gingen naar Lake Mashu en sliepen bij uitkijkpunt één. De volgende ochtend genoten we van de zonsopgang en wandelden we naar de top van de Mount Mashudake. ‘S Middags reden we naar het volgende doel, Utoro vlakbij het Shiretoko National Park.
Het bezichtigen met de boot was niet mogelijk. In plaats daarvan wandelden we naar de Furepe-watervallen en wandelden we de Shiretoko Forest Trail met een prachtig uitzicht op de Mount Rausu. Nadat we geslaagd waren voor het Bear-examen, wandelden we rond twee van de vijf meren in de buurt van het Shiretoko Goko Field House. Op weg naar het Shiretoko Goko Field House genoten we van een jonge beer die speelde met een zalm in de Iwaubetsu-rivier. We hadden nog wat tijd om te douchen bij de Kamuiwakka Hot Falls, maar het water was niet warm genoeg om die douche te nemen. Het was niet mogelijk om via de Rausu Pass naar het Rausu-meer te wandelen. Na het uitzicht op het Russische eiland Kunashiri hebben we in Shibetsu geslapen.
De wetlands in het Kushiro-shitsugen National Park zijn moeilijk te bezoeken. We hebben een kleine wandeling gemaakt maar het uitzicht op de wetlands is zeer beperkt. We hebben een paar kraanvogels in het veld zien lopen en vanuit de camper vliegen. Het is niet het moment voor de kraanvogels.
We hadden tijd, dus bezochten we het Shikotsu-Toya National Park en wandelden we op de berg Turamae.

Shiretoko

Shiretoko

Shiretoko National Park, Japan

We stonden om 7.30 uur klaar bij het kantoortje voor de boottocht. Het was prachtig weer, we hadden er zin in. Er was keuze tussen een tocht van 1,5 uur en één van 3,5 uur. De lange tocht ging niet meer in oktober en de korte tocht werd ingekort tot 40 minuten, het water was te onstuimig. Ik denk dat ze de beslissing gisteren gemaakt hebben. Toen stormde het en waren er enorme golven. Vandaag was de zee echter vlak. Er stond geen zuchtje wind, de hemel was strak blauw en de temperatuur steeg gestaag. Niet echt onstuimig dus. Volgens de dame achter de balie gaf de ingekorte boottocht alleen zicht op een waterval. We hoefden niet te rekenen op walvissen en beren. We hebben er maar van afgezien.
Het alternatief was een wandeling naar de waterval. Het zou immers een spectaculaire waterval zijn. We startten echter met een korte maar steile klim naar een rots in Utoro. Het was een leuk uitzicht op het stadje. De vissersboten kwamen vol beladen terug in de haven.
De Furepe falls viel tegen. Er stond weinig water. We konden de kraan niet vinden. Misschien stellen we wel te hoge eisen aan watervallen sinds de grootse watervallen in IJsland en de Victoria Falls. (Zie: https://ekpictures.reislogger.nl/zuidelijk-afrika-2015/watervallen.169947)
Na een bakkie koffie in het zonnetje vonden we nog een boswandeling van 4 km. Het was een relaxte wandeling in een herfst gekleurd bos met uitzicht op de Mount Rausu, de hoogste berg van Shiretoko.
We reden verder het Shiretoko National Park in. Onderweg zagen we wat mensen langs de kant staan met grote foto en video camera’s. Er bleek een jonge beer in de rivier te zitten. De beer was heerlijk aan het spelen met een pas gevangen zalm. Het was een schitterend tafereel, tot nu toe het hoogtepunt van de reis.
Na een kwartier reden we door tot het Shiretoko Gogo Field House. Daar wilden we de 5 meren trail lopen. Helaas was deze trail in onderhoud en dus gesloten. We konden nog wel de korte route lopen waar we toch nog 2 meren konden zien. Eerst moesten we een beren diploma halen. De spoedcursus ‘Wat te doen als je een beer tegenkomt’ duurde 10 minuten. We waren alle 7 geslaagd en gingen vol zelfvertrouwen het bos in. Het was een mooie wandeling. Een confrontatie met een beer bleef uit.
We reden nog een stuk door naar het oosten, richting het einde van de wereld (Shiretoko betekent in de Ainu taal ‘einde van de wereld’). De onverharde weg ging door tot de Kamuiwakka Hot Falls. Deze waterval is niet zo bijzonder om te zien maar wel bijzonder om te voelen. Het is een waterval van warm water. Niet warm genoeg voor een lekkere douche, maar toch.
De weg stopt na de waterval. Verder kan je alleen te voet, of per boot (maar die ging dus niet). Het gebied is eigenlijk alleen van de bruine beren.
Terug op de geasfalteerde weg reden we de Shiretoko Pass op. Hiervandaan hadden we een prachtig uitzicht op het omstreden eiland Kunashiri. Dit Russische eiland ligt slechts 24 km van Rausu. Na de 2e Wereldoorlog is dat oorspronkelijk Japanse eiland bij Rusland gevoegd. Japan maakt hier nog steeds aanspraak op.
In Shibetsu wilden we nu ook wel een zalm eten. De beer had ons lekker gemaakt. Er was echter geen zalm te vinden in deze zalm stad. Toch hebben we wederom heerlijk gegeten.
Het laatste nieuws over de tyfoon is dat deze na Tokio meer oostelijk zal afbuigen. Hagibis gaat dus niet meer over Sapporo, maar zal Hokkaido nog wel raken…

Reizen | Japan | Tokio | Reis | Rondreis | Hokkaido | Shiretoko