Met de camper door Duitsland

Road trip through Germany with the camper

From the Eifel via the Saar-Hünsruck, the Black Forest and Lake Constance to the Alps. From the Alps via Rothenburg ob der Tauber back to the Eifel.

Visum nodig?

We first drove to Bad Münstereifel where I rode MTB routes for 3 days. Then we drove to Saar-Hünsruck to walk the longest suspension bridge. Then we drove to the Black Forest where we cycled the 3 lakes route from Schluchtsee. We hiked the Rötenbachschlucht and the Wutachschlucht and drove on to Lake Constance. There it was time for another bike ride. On the Deutsche Alpenstrasse we reached Tannheim just across the border in Austria. The suspension bridge was also on the program in Reutte. Both suspension bridges claimed to be the longest. We have not measured them. In Tannheim a beautiful mountain hike was on the program, also a 3 lakes tour. The last day in Tannheim was again for the MTB to ride the valley round.
We drove back into Germany to Garmisch-Partenkirchen. In addition to the ski jump, we also wanted to visit the Partnachklamm. Unfortunately, it was closed in the even so dry year due to high water. On the Kaiserschmarnnalm we could also eat very tasty Kaiserschmarrn. That and the views on the route were well worth the trip to Garmisch-Partenkirchen. Back to the north we stopped in Rothenburg ob der Tauber, a town with authentic city walls, very atmospheric.
Our route ended at the beautiful Höhlen und Schluchtsteig Kell in Kell in the Eifel.

Nara

Vanaf Fushima Inari Shrine was het nog drie kwartier door met dezelfde trein naar Nara. Na een broodje te hebben gegeten bij een Franse Patisserie liepen we over een winkelstraat richting de tempels en het park van Nara. Al snel bereikten we de Kohfukuji Temple. De Kohfukuji Temple is een Boeddhistische tempel. We zagen er een groot Boeddha beeld in staan. Naar horen zeggen was dat de attractie in Nara. Voor 500 yen konden we de tempel bezoeken. Het Boeddha beeld veel tegen. Het was niet echt groot. Verder was er weinig te zien in deze tempel. Je kon alleen op het terrein wat meer afstand nemen van Pagode, zodat deze ook in landscape geheel op de video kon.
Ietwat teleurgesteld liepen we door naar het park. Behalve veel toeristen was het park ook vol met herten. De herten werden gevoerd met er als stroopwafels uitziende koeken die je voor 200 yen kon kopen. Daarmee kon je de herten eenvoudig op de foto krijgen. Die behoefte hadden wij overigens niet, maar het was wel leuk om het vanaf een bankje te bekijken.
We liepen verder langs de wachtrij voor het museum en zagen nog dat we naar de Todaij Temple konden. Dat bleek ook de tempel te zijn met de grote Boeddha. En deze was wel indrukwekkend. Deze was de 600 yen wel waard. Druk was het daar ook. Groepen met scholieren en studenten stroomden af en aan. We volgden het pad verder naar verschillende hallen. De Nigatsudo Hall was veruit het mooiste gelegen.
Terug lopend naar het station genoten we van de zonsondergang. De lucht kleurde mooi met de silhouetten van een Kohfukuji Temple en de Pagode.

Visum nodig?

Mount Aso

We konden nog net mee met de bus de berg op naar de vulkaan Aso. We hadden graag nog verder de krater beklommen, maar de vulkaan was te actief. Een grote wolk stoom en gas steeg voortdurend op. Er werd continue gewaarschuwd voor een uitbarsting. Er is niets gebeurd.
Na de nodige foto’s en video’s getrokken te hebben (we hebben een Belg in de groep) liepen we terug naar het bezoekerscentrum voor een bakkie koffie. Tijdens een rustige wandeling, genietend van het landschap en de rookwolk van de vulkaan op de achtergrond, trok de lucht verder open. Er kwam een interessante piek uit de wolken. Ik ging ervan uit dat het uitzicht daarvandaan beter zou zijn en vroeg wie er mee wilde. Harry hapte meteen. Op het laatst sloot Wilfred toch nog aan. We liepen in een aardig tempo de berg op. Het uitzicht was inderdaad schitterend. Boven ontstond het idee om te proberen naar het dal te lopen. Het leek te kunnen, maar we kwamen uiteindelijk weer halverwege de twee bushaltes uit. We besloten om daar vandaan alsnog naar het station te lopen. Na bijna 20 schitterende kilometers  bereikten we het station in Aso.

Visum nodig?