We konden nog net mee met de bus de berg op naar de vulkaan Aso. We hadden graag nog verder de krater beklommen, maar de vulkaan was te actief. Een grote wolk stoom en gas steeg voortdurend op. Er werd continue gewaarschuwd voor een uitbarsting. Er is niets gebeurd.
Na de nodige foto’s en video’s getrokken te hebben (we hebben een Belg in de groep) liepen we terug naar het bezoekerscentrum voor een bakkie koffie. Tijdens een rustige wandeling, genietend van het landschap en de rookwolk van de vulkaan op de achtergrond, trok de lucht verder open. Er kwam een interessante piek uit de wolken. Ik ging ervan uit dat het uitzicht daarvandaan beter zou zijn en vroeg wie er mee wilde. Harry hapte meteen. Op het laatst sloot Wilfred toch nog aan. We liepen in een aardig tempo de berg op. Het uitzicht was inderdaad schitterend. Boven ontstond het idee om te proberen naar het dal te lopen. Het leek te kunnen, maar we kwamen uiteindelijk weer halverwege de twee bushaltes uit. We besloten om daar vandaan alsnog naar het station te lopen. Na bijna 20 schitterende kilometers  bereikten we het station in Aso.