De dag begon al mooi met een enorme elk die s’ ochtends vroeg over de campground graasde (zie verslag 13-06-2014). Later, onderweg naar de Kaibab Trail kwamen we nog 2 van deze grote elks tegen. De populatie elks schijnt hier te groot te zijn door het steeds zeldzamer worden van de Mountain Lion. Die hebben we dan ook nog niet gezien of gehoord. 
De Kaibab Trail voerde ons naar beneden in de canyon. Dat geeft toch weer een hele andere kijk op de canyon. Naar beneden liep makkelijk, erg makkelijk, misschien wel te makkelijk. Ze stellen hier dat de weg terug omhoog 2x zolang duurt. Naar beneden was het nu ook nog fris. De route ligt om 8.00 uur nog gedeeltelijk in de schaduw. Rond het middaguur kan het beneden in de canyon 150grF (=65grC) worden. Regelmatig bezwijken overmoedige toeristen dan ook aan de hitte. Wij zijn tot de helft gelopen en hebben het wel overleefd. 
We waren ook ruim op tijd weer terug om de canyon nog vanuit de lucht te bekijken. Om 15.00 uur stegen we in een heli op voor een vlucht over de canyon. Echt geweldig! Wat een prachtige ervaring.

Een beter zicht op de canyon kan je niet hebben. En zelfs nu zagen we in het uur maar een klein deel van deze enorme kloof. Ook het uitzicht op de woestijn aan de noord-oost kant was indrukwekkend. Voor ons gevoel waren we veel te snel weer terug, maar we hadden toch echt een uur in de heli gezeten.